Όταν συνηθίζεις το τέρας…

Κάποιοι κοιτάζουν και κάποιοι βλέπουν. Ένα επεισόδιο έξω από τα  αποδυτήρια θα μπορούσε να είναι απλά ένας καυγάς που είχε σαν αιτία την τεστοστερόνη σε συνδυασμό με την αδρεναλίνη και το αθλητικό πάθος. 

Αν όμως ήταν έτσι, θα το βλέπαμε κάθε μέρα. Δεν λείπει το πάθος σε όλους τους υπόλοιπους. Ούτε και γενικά  οι συμπεριφορές θυμίζουν «κατηχητικό», ενώ στην υπερπροσπάθεια δεν θα λείψουν και τα σκληρά φάουλ, ακόμα και τα αντιαθλητικά. 

Όμως το παιχνίδι έχει όρους. Και ακόμα και σε αυτές τις σύγχρονες αρένες υπάρχει ένα αποκούμπι σεβασμού, απέναντι στο άθλημα αλλά και σε όσους το υπηρετούν. Στο τέλος-τέλος είναι συνάδελφοι, συναθλητές και στον καιρό του επαγγελματισμού μπορεί από αντίπαλοι να βρεθούν συνοδοιπόροι.

Το αθλητικό κομμάτι μπορεί να παραπέμπει στην ψυχαγωγία, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να παρακαμφθεί η παιδαγωγική επίδραση στην  μεγάλη εικόνα. Οι καλοπληρωμένοι αστέρες του αθλητισμού, χωρίς υπερβολές, αποτελούν πρότυπα. Και εδώ είναι που σταματάει η ψυχαγωγία και που δεν αρκεί  η οριοθέτηση εντός των γραμμών του γηπέδου. 

Δεν είναι το ταλέντο που φθάνει για να  δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Δεν είναι που μπορεί να αφήνεις το μεμπτό να περάσει, για χατήρι του θεάματος ή του αποτελέσματος. Με τα ίδια  κριτήρια της αποδοχής και της αποθέωσης, υπάρχει η καταδίκη και η αποπομπή. 

Ιδίως στα ομαδικά αθλήματα υπάρχει η αίσθηση ότι μοιράζεσαι αξίες και φυσικά δεν μοιράζεσαι μονάχα τα καλά. Όταν παραβιάζεις ό,τι εκπροσωπείς, δεν συγχωρείσαι. Δεν χωράς και μοιραία αποβάλλεσαι. Κανένας δεν είναι πάνω από την ομάδα, λένε οι γκουρού των αθλημάτων. Καμία ομάδα δεν πρέπει να θυσιάζει όσα πιστεύει, αποδεχόμενη ότι θα συγχωρεί συμπεριφορές γκέτο ή κουτσαβακισμούς επειδή πρόκειται για «παικταράδες». Η διατήρηση  αυτών των τραμπούκων είναι η μεγαλύτερη δυσφήμιση για τις ένδοξες -κατά τα άλλα- ομάδες. Καλό θα ήταν να θυμούνται όσοι αποφασίζουν, πόσο δύσκολο είναι να χτίζεις και πόσο ευκολότερο να γκρεμίσεις.

Μερικοί κοιτάζουν, κάποιοι βλέπουν. Κάποιοι κλείνουν τα μάτια. Η υπόθεση όμως βγάζει μάτι. Η άμεση αποβολή, ο ακρωτηριασμός του μολυσμένου σημείου είναι αναγκαία πριν προχωρήσει σε γενικευμένη σήψη. Όσοι έχουν αμφιβολίες, ας αναλογιστούν τι συνεπάγεται να έχεις δόξα και χρήμα, να είσαι πρότυπο και να φέρεσαι σαν τον χειρότερο αλήτη. Δεν συγχωρείται το να το ανεχτείς. Και να θυμάσαι ότι «Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις» όπως έλεγε ο Χατζιδάκης.